Bon Scott: Wokalista, legenda rocka i niezapomniany frontman AC/DC

0

Ronald Belford „Bon” Scott, szkocko-australijski wokalista rockowy, zasłynął jako charyzmatyczny frontman legendarnego zespołu AC/DC. Na dzień 17 maja 2024 roku, mając 77 lat, wciąż inspiruje pokolenia swoją energią i niepowtarzalnym stylem. W życiu osobistym jego los splatał się z dwoma ważnymi relacjami: małżeństwem z Irene Thornton oraz długoletnim związkiem z Margaret „Silver” Smith. Dołączenie do AC/DC w 1974 roku zapoczątkowało pasmo sukcesów, czego kulminacją był przełomowy album „Highway to Hell”. Mimo przedwczesnej śmierci w wieku zaledwie 33 lat, Bon Scott na zawsze zapisał się w historii muzyki rockowej, a jego grób w Fremantle stał się miejscem pielgrzymek fanów z całego świata.

Najważniejsze fakty:

• Wiek: 77 lat (na 17 maja 2024 r.)
• Żona/Mąż: Irene Thornton (małżeństwo 1972-1977)
• Dzieci: Brak potwierdzonych informacji o dzieciach
• Zawód: Wokalista rockowy
• Główne osiągnięcie: Charyzmatyczny frontman zespołu AC/DC, autor tekstów i współtwórca ich największych hitów.

Kim był Bon Scott?

Ronald Belford Scott, powszechnie znany jako Bon Scott, był jednym z najbardziej rozpoznawalnych i wpływowych wokalistów w historii muzyki rockowej. Urodzony 9 lipca 1946 roku w Forfar w Szkocji, wyemigrował z rodziną do Australii w 1952 roku, gdzie dorastał i rozwijał swoją pasję do muzyki. Jako charyzmatyczny frontman zespołu AC/DC, Scott stał się ikoną rock and rolla, znanym ze swojej surowej energii scenicznej, charakterystycznego głosu i tekstów, które często opowiadały historie z życia zwykłych ludzi. Jego kariera, choć przerwana przedwcześnie, pozostawiła trwałe dziedzictwo, które inspiruje muzyków i fanów do dziś.

Życiorys Bona Scotta

Pochodzenie i wczesne lata

Bon Scott przyszedł na świat jako Ronald Belford Scott 9 lipca 1946 roku w Forfar, w Szkocji. W 1952 roku, w wieku sześciu lat, wraz z rodziną podjął decyzję o emigracji do Australii. Początkowo rodzina Scottów zamieszkała w Sunshine, na przedmieściach Melbourne, a później osiedliła się w Fremantle w Australii Zachodniej. To właśnie Fremantle stało się dla młodego Ronalda drugim domem i miejscem, z którym na zawsze związał się jego los. Już w młodości wykazywał zamiłowanie do muzyki i buntowniczą naturę, co znalazło odzwierciedlenie w jego późniejszej karierze.

Pseudonim „Bon”

Ikoniczny pseudonim „Bon” przylgnął do Ronalda w czasach szkolnych. Koledzy z Sunshine Primary School, chcąc odróżnić go od innego Ronalda w klasie i nawiązując do jego szkockiego pochodzenia, zaczęli nazywać go „Bonnie Scotland”. Z czasem pseudonim ten skrócił się do „Bon” i stał się jego nieodłącznym znakiem rozpoznawczym w świecie muzyki rockowej. Ten prosty, dziecięcy przydomek ewoluował i stał się jednym z najbardziej rozpoznawalnych w historii rocka.

Emigracja do Australii

Emigracja do Australii w 1952 roku miała kluczowe znaczenie dla przyszłej kariery Bona Scotta. Pozwoliła mu na rozwój w nowym środowisku, gdzie mógł odkryć i pielęgnować swoją pasję do muzyki. Fremantle, miasto portowe, stało się miejscem, które ukształtowało jego tożsamość i gdzie odnalazł swoje miejsce na ziemi. To właśnie w Australii rozpoczął swoją muzyczną podróż, która doprowadziła go do światowej sławy.

Śmierć i okoliczności

Bon Scott zmarł tragicznie 19 lutego 1980 roku w Londynie, w wieku zaledwie 33 lat. Oficjalnie przyczyną śmierci było „ostre zatrucie alkoholowe”, a zdarzenie zostało zakwalifikowane jako „śmierć przez nieszczęśliwy wypadek”. Mimo tej oficjalnej wersji, istnieją teorie sugerujące, że śledztwo mogło być nierzetelne, a w tragedię mogło być zamieszane użycie heroiny. Śmierć wokalisty była ogromnym szokiem dla świata muzyki rockowej i stanowiła bolesny zwrot w historii AC/DC. Oficjalny raport koronera wskazał na skutki nadmiernego spożycia alkoholu, jednak debaty na temat pełnych okoliczności jego śmierci trwają do dziś.

Miejsce spoczynku

Po kremacji prochy Bona Scotta zostały pochowane na cmentarzu w Fremantle w Australii Zachodniej. To miejsce stało się celem pielgrzymek fanów z całego świata, pragnących oddać hołd zmarłemu wokaliście. Jego grób jest uznawany za najczęściej odwiedzane miejsce pochówku w całej Australii i został wpisany na listę dziedzictwa National Trust of Australia, co świadczy o jego trwałym wpływie na kulturę popularną.

Bon Scott: Życie prywatne

Małżeństwo z Irene Thornton

24 stycznia 1972 roku Bon Scott poślubił Irene Thornton. Ich małżeństwo trwało pięć lat i zakończyło się rozwodem w 1977 roku. Pomimo formalnego rozstania, Bon i Irene utrzymali przyjacielskie relacje aż do śmierci artysty, co świadczy o głębokiej więzi, która przetrwała próbę czasu.

Związek z Margaret „Silver” Smith

Po rozstaniu z Irene Thornton, Scott nawiązał długoletnią relację z Margaret „Silver” Smith, którą poznał w Adelaide na początku lat 70. Ich związek również zakończył się rozstaniem w 1977 roku, jednak podobnie jak w przypadku Irene, Bon i Margaret pozostawali w kontakcie do końca jego życia. Zdolność Scotta do utrzymywania bliskich relacji z byłymi partnerkami pokazuje złożoność jego charakteru.

Nieślubne dzieci

Według relacji byłego menedżera AC/DC, Michaela Browninga, Bon Scott miał mieć nieślubne dzieci. Browning twierdził, że w 1975 roku Scott chwalił mu się, iż dwie kobiety urodziły mu dzieci w tym samym czasie, nie wiedząc o sobie nawzajem. Te doniesienia dodają kolejną, intrygującą warstwę do prywatnego życia wokalisty, choć nie zostały one oficjalnie potwierdzone.

Kariera muzyczna Bona Scotta

Początki w The Spektors

Swoją muzyczną przygodę Bon Scott rozpoczął w 1964 roku, współtworząc zespół The Spektors. W tym wczesnym etapie swojej kariery pełnił funkcję perkusisty i okazjonalnie wokalisty. Jego inspiracją był wówczas styl legendarnego Little Richarda, co z pewnością wpłynęło na jego późniejszą sceniczną charyzmę i energię.

Era The Valentines

W 1966 roku The Spektors połączyły siły z grupą The Winstons, tworząc nowy zespół o nazwie The Valentines. W The Valentines Scott dzielił rolę głównego wokalisty z Vince’em Lovegrove’em. W tym okresie nagrywał utwory pisane między innymi przez George’a Younga, członka legendarnego zespołu The Easybeats, a także późniejszego producenta AC/DC. Era The Valentines była ważnym etapem rozwoju Scotta jako frontmana i autora tekstów.

Zespół Fraternity i wyjazd do Wielkiej Brytanii

W 1970 roku Bon Scott dołączył do progresywnej grupy Fraternity. Z zespołem tym nagrał dwa albumy: „Livestock” i „Flaming Galah”. W 1973 roku Fraternity odbyło trasę po Wielkiej Brytanii, występując pod nazwą Fang. Ten zagraniczny wyjazd był dla Scotta cennym doświadczeniem, poszerzającym jego horyzonty muzyczne i dającym możliwość zaprezentowania się szerszej publiczności. Grupa Fraternity była ważnym etapem w jego twórczości, zanim trafił do AC/DC.

Dołączenie do AC/DC

Przełomowym momentem w karierze Bona Scotta było dołączenie do zespołu AC/DC w październiku 1974 roku. Scott zastąpił Dave’a Evansa na stanowisku wokalisty. Początkowo pracował dla zespołu jako szofer, co dowodzi jego determinacji i chęci bycia blisko muzyki, którą kochał. Po przesłuchaniu i wspólnym jam session z braćmi Young, Angusem i Malcolmem Youngiem, oficjalnie przejął mikrofon, rozpoczynając najjaśniejszy rozdział swojej kariery.

Przełom z albumem „Highway to Hell”

Wydany w 1979 roku album „Highway to Hell”, wyprodukowany przez Roberta Johna „Mutta” Lange’a, stał się komercyjnym przełomem dla Bona Scotta i AC/DC. Płyta wprowadziła zespół do pierwszej setki listy przebojów w USA, osiągając 17. miejsce i cementując ich pozycję jako globalnych gwiazd rocka. Album ten, z ikonicznym tytułowym utworem, jest jednym z najważniejszych dzieł w dorobku Scotta i zespołu, prezentując jego niezwykłą charyzmę i wokalne umiejętności. Ten klasyczny rockowy album jest do dziś symbolem jego twórczości.

Ostatni występ i nagranie

Ostatni raz na żywo z AC/DC Bon Scott wystąpił 9 lutego 1980 roku w hiszpańskiej telewizji w programie „Aplauso”. Jego ostatnim zarejestrowanym nagraniem był improwizowany jam session utworu „Ride On” z francuską grupą Trust. Te ostatnie chwile jego aktywności artystycznej podkreślają jego nieustającą pasję do muzyki, nawet w obliczu nadchodzącej tragedii. Te nagrania stanowią cenny dokument jego ostatnich dni jako aktywnego artysty.

Zdrowie i problemy Bona Scotta

Wypadek motocyklowy

3 maja 1974 roku Bon Scott przeżył poważny wypadek motocyklowy. Po kłótni podczas próby zespołu Mount Lofty Rangers, pijany Scott rozbił swój motocykl. Zdarzenie to miało dramatyczne konsekwencje: skończyło się trzydniową śpiączką i 18-dniowym pobytem w szpitalu. Ten incydent był jednym z pierwszych sygnałów o jego skłonnościach do ryzykownych zachowań i problemach ze zdrowiem.

Przedawkowanie w 1975 roku

Według relacji menedżera Michaela Browninga, Bon Scott trafił do szpitala w Melbourne w 1975 roku po przedawkowaniu narkotyków. Ten incydent był jednym z kilku poważnych problemów zdrowotnych, z którymi zmagał się artysta przed swoją finalną tragedią. Problemy z używkami były częścią mrocznej strony jego rock and rollowego życia.

Przyczyna śmierci

Oficjalny raport koronera stwierdził, że przyczyną zgonu Bona Scotta 19 lutego 1980 roku było „ostre zatrucie alkoholowe”. Samo zdarzenie zakwalifikowano jako „śmierć przez nieszczęśliwy wypadek”. Ta oficjalna przyczyna śmierci, choć jasna, budzi jednak pewne wątpliwości w kontekście innych teorii dotyczących jego stanu zdrowia i potencjalnych innych substancji. Niezależnie od przyczyn, śmierć wokalisty w młodym wieku była ogromną stratą dla świata muzyki rockowej.

Kontrowersje i problemy z prawem

Problemy w młodości

Bon Scott miał problemy z prawem już w młodości. W 1963 roku, mając 17 lat, spędził czas w ośrodku oceny Fremantle Prison, a następnie przez 9 miesięcy w zakładzie dla nieletnich Riverbank. Powodem były zarzuty podania fałszywych danych policji, ucieczki z aresztu oraz kradzieży benzyny. Te wydarzenia z wczesnych lat życia Scotta pokazują jego buntowniczą naturę.

Odrzucenie przez armię

Bon Scott próbował zaciągnąć się do australijskiej armii, jednak jego kandydatura została odrzucona. Został uznany za osobę „niedostosowaną społecznie”, co było powodem jego dyskwalifikacji. Ten fakt dodaje kolejny element do obrazu Scotta jako outsidera, który nie wpisywał się w konwencjonalne ramy społeczne.

Teorie dotyczące śmierci

W książce „Bon: The Last Highway” z 2017 roku, autor Jesse Fink sugeruje, że śledztwo w sprawie śmierci Scotta było nierzetelne. Fink podaje, że w tragedię mogło być zamieszane użycie heroiny, co podważa oficjalną wersję o samym alkoholu jako przyczynie zgonu. Teorie dodają mgły tajemnicy wokół ostatnich chwil życia wokalisty.

Dziedzictwo i ciekawostki o Bonie Scottcie

Umiejętności muzyczne

Oprócz swojej ikonicznej roli wokalisty, Bon Scott posiadał również inne talenty muzyczne. Grał na perkusji, co udokumentował w swoich wczesnych zespołach: The Spektors i The Valentines. Ponadto, potrafił grać na flecie prostym (recorder). Dowodem na to jest jego udział w nagraniu utworu „Seasons of Change” grupy Blackfeather, gdzie można usłyszeć jego wykonanie na tym instrumencie.

Praca fizyczna przed sukcesem

Zanim Bon Scott osiągnął międzynarodowy sukces z AC/DC, imał się wielu różnych prac fizycznych. Był rybakiem, pomocnikiem na farmie, mechanikiem wag, listonoszem, barmanem oraz pakowaczem ciężarówek. Te doświadczenia z życia codziennego z pewnością kształtowały jego perspektywę i dostarczały inspiracji do tworzenia tekstów.

Pośmiertny hołd „Back in Black”

Wydany zaledwie pięć miesięcy po śmierci Bona Scotta album „Back in Black” był hołdem dla zmarłego wokalisty. Album ten, z Brianem Johnsonem jako nowym wokalistą, stał się drugim najlepiej sprzedającym się albumem wszech czasów. Do dziś trwają debaty, czy na płycie wykorzystano nieopisane teksty Bona, co tylko podkreśla jego niezatarty wpływ na twórczość zespołu.

Najczęściej odwiedzany grób

Grób Bona Scotta w Fremantle jest uznawany za najczęściej odwiedzane miejsce pochówku w całej Australii. Fani z całego świata pielgrzymują do tego miejsca, aby oddać hołd legendarnemu wokaliście. Jego miejsce spoczynku zostało wpisane na listę dziedzictwa National Trust of Australia.

Statuy i upamiętnienia

Bon Scott jest upamiętniony dwoma pomnikami z brązu. Jeden z nich znajduje się w Fremantle i został odsłonięty w 2008 roku, przedstawiając go na wzmacniaczu Marshall. Drugi pomnik znajduje się w szkockim Kirriemuir i został odsłonięty w 2016 roku. Te monumenty są świadectwem trwałej pamięci o artyście.

Ulica w Melbourne

1 października 2004 roku jedna z ulic w centrum Melbourne została nazwana „ACDC Lane” na cześć zespołu. Podczas ceremonii otwarcia ulicy dudziarze zagrali utwór „It’s a Long Way to the Top”, co było symbolicznym hołdem dla muzyki AC/DC i roli, jaką odegrał w niej Bon Scott.

Kariera muzyczna – chronologia

• 1964: Rozpoczęcie kariery muzycznej z zespołem The Spektors.
• 1966: Dołączenie do The Valentines po połączeniu The Spektors z The Winstons.
• 1970: Dołączenie do progresywnej grupy Fraternity.
• 1973: Trasa koncertowa po Wielkiej Brytanii z Fraternity pod nazwą Fang.
• 1974: Zastąpienie Dave’a Evansa na stanowisku wokalisty AC/DC w październiku.
• 1979: Wydanie albumu „Highway to Hell”, który stał się komercyjnym przełomem dla AC/DC.
• 1980: Ostatni występ na żywo z AC/DC 9 lutego w hiszpańskiej telewizji „Aplauso”.
• 1980: Nagranie ostatniego zarejestrowanego jam session utworu „Ride On” z francuską grupą Trust.

Kluczowe wydawnictwa z Bonem Scottem w AC/DC

Warto wiedzieć: Album „Back in Black”, wydany pięć miesięcy po śmierci Bona Scotta, jest hołdem dla zmarłego wokalisty i stał się drugim najlepiej sprzedającym się albumem wszech czasów, choć do dziś trwają debaty, czy wykorzystano na nim nieopisane teksty Bona.

Problemy zdrowotne i prawne

• 1963: Pobyt w ośrodku oceny Fremantle Prison i 9 miesięcy w zakładzie dla nieletnich Riverbank za podanie fałszywych danych policji, ucieczkę z aresztu i kradzież benzyny.
• Nieokreślony rok: Odrzucenie przez australijską armię z powodu uznania za osobę „niedostosowaną społecznie”.
• 1974: Poważny wypadek motocyklowy, który skończył się śpiączką i pobytem w szpitalu.
• 1975: Hospitalizacja po przedawkowaniu narkotyków, według relacji menedżera Michaela Browninga.
• 1980: Śmierć w wyniku „ostrego zatrucia alkoholowego”, zakwalifikowana jako „śmierć przez nieszczęśliwy wypadek”.

Warto wiedzieć: W książce „Bon: The Last Highway” sugeruje się, że śledztwo w sprawie śmierci Scotta mogło być nierzetelne, a w tragedię mogło być zamieszane użycie heroiny, co podważa oficjalną wersję o samym alkoholu.

Bon Scott pozostawił niezatarty ślad w historii rocka, przypominając nam, że nawet najkrótsze, choć intensywne życie, może inspirować pokolenia. Jego muzyczne dziedzictwo jest dowodem na to, jak ważna jest autentyczność i pasja w każdym aspekcie życia, a jego głos i teksty na zawsze pozostaną częścią rockowego panteonu.

Często Zadawane Pytania (FAQ)

Źródła:
https://en.wikipedia.org/wiki/Bon_Scott