Król Jerzy – od Jerzego III Hanowerskiego do Jerzego VI, jak zostać królem

0

Jerzy VI, właściwie Albert Frederick Arthur George, był królem Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej oraz dominiów brytyjskich w latach 1936–1952. Był również ostatnim w historii Cesarzem Indii. Urodzony 14 grudnia 1895 roku, na dzień dzisiejszy (na grudzień 2023 roku) ma 128 lat. Jako najmłodszy syn króla Jerzego V i królowej Marii Teck, początkowo nie był przewidywany do objęcia tronu. Jednak dramatyczne wydarzenia i abdykacja jego starszego brata, Edwarda VIII, postawiły go w roli monarchy. Jego panowanie upłynęło pod znakiem II wojny światowej i przemian geopolitycznych, a jego niezłomna postawa podczas konfliktu przyniosła mu uznanie i stała się symbolem jedności z narodem.

Najważniejsze fakty:

• Wiek: 128 lat (na grudzień 2023 roku)
• Żona/Mąż: Elżbieta Bowes-Lyon
• Dzieci: Elżbieta II, Małgorzata
• Zawód: Król
• Główne osiągnięcie: Niezłomna postawa podczas II wojny światowej, symbol jedności z narodem

Podstawowe informacje o królu Jerzym VI

Albert Frederick Arthur George, znany przede wszystkim jako Jerzy VI, przyszedł na świat 14 grudnia 1895 roku w posiadłości Sandringham House. Jego narodziny przypadły na 34. rocznicę śmierci jego pradziadka, księcia Alberta. Przez większą część życia był znany pod imieniem Albert, a bliscy zwracali się do niego per „Bertie”. Jednak objęcie tronu w 1936 roku wymusiło zmianę imienia na Jerzy VI. Decyzja ta miała na celu podkreślenie ciągłości politycznej po jego ojcu, królu Jerzym V, a także przywrócenie zaufania do monarchii po burzliwym skandalu abdykacyjnym jego brata, Edwarda VIII. Jako król Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej oraz dominiów brytyjskich, Jerzy VI panował w latach 1936–1952. Był również ostatnim w historii Cesarzem Indii. Uroczysta koronacja Jerzego VI odbyła się 12 maja 1937 roku w Opactwie Westminsterskim. Co symboliczne, data ta była pierwotnie zaplanowana dla jego abdykującego brata, Edwarda VIII.

Rodzina i życie prywatne Jerzego VI

Jerzy VI był synem króla Jerzego V oraz królowej Marii Teck i miał pozycję czwartą w kolejce do tronu. 26 kwietnia 1923 roku poślubił Elżbietę Bowes-Lyon w Opactwie Westminsterskim, co było postrzegane jako krok w kierunku modernizacji monarchii. Owocem tego związku były dwie córki: Elżbieta II, która objęła po nim tron w 1952 roku i panowała rekordowo długo, oraz Małgorzata. Krótko po jego śmierci, jego starsza córka, Elżbieta II, wstąpiła na tron, rozpoczynając nowy rozdział w historii brytyjskiej monarchii.

Kariera i droga do tronu

Przed objęciem najwyższego urzędu w państwie, Albert Frederick Arthur George nosił tytuł księcia Yorku od 3 czerwca 1920 roku. Jego droga do tronu była naznaczona dramatycznymi okolicznościami. 11 grudnia 1936 roku, po abdykacji jego starszego brata, Edwarda VIII, Albert niespodziewanie objął tron. Decyzja Edwarda VIII o rezygnacji z korony była spowodowana jego pragnieniem poślubienia amerykańskiej rozwódki, Wallis Simpson. Ta nieoczekiwana zmiana sytuacji postawiła Alberta w roli, do której, jak sam przyznawał, nie był w pełni przygotowany i której początkowo się obawiał. Objęcie tronu w tak trudnych okolicznościach wymagało od niego ogromnej siły charakteru i determinacji.

Wykształcenie i służba wojskowa

Jerzy VI przeszedł staranne wykształcenie wojskowe, obejmujące służbę w Royal Navy. Jego doświadczenie bojowe obejmuje udział w bitwie jutlandzkiej w 1916 roku, największej bitwie morskiej I wojny światowej. Poza służbą na morzu, Jerzy VI zapisał się w historii jako pierwszy członek brytyjskiej rodziny królewskiej, który uzyskał kwalifikacje pilota wojskowego, służąc w Królewskich Siłach Powietrznych (RAF). Jego wojskowe doświadczenie stanowiło ważny element jego przygotowania do przyszłych obowiązków monarchy, kształtując jego postawę i determinację.

Postawa podczas II wojny światowej

Panowanie Jerzego VI przypadło na jeden z najtrudniejszych okresów w historii Wielkiej Brytanii – II wojnę światową. Król zyskał ogromny szacunek i podziw za swoją niezłomną postawę w obliczu niemieckich nalotów, znanych jako Blitz. Kategorycznie odmówił opuszczenia Londynu, pozostając w Pałacu Buckingham w czasie, gdy rezydencja ta była wielokrotnie bombardowana. Mimo faktu, że Pałac Buckingham doświadczył dziewięciu nalotów w trakcie trwania konfliktu, Jerzy VI nieustannie przebywał w swojej rezydencji, demonstrując osobistą odwagę i solidarność z cierpiącym narodem. Jego postawa stała się potężnym symbolem jedności monarchy z jego poddanymi, wzmacniając morale i ducha oporu.

Warto wiedzieć: Postawa Jerzego VI podczas II wojny światowej, szczególnie jego odmowa opuszczenia Londynu, uczyniła go symbolem odporności i jedności narodu brytyjskiego.

Panowanie a zmiany geopolityczne

Panowanie Jerzego VI przypadło na czas gwałtownych zmian geopolitycznych, które miały dalekosiężne skutki dla Imperium Brytyjskiego. Był świadkiem jego stopniowego rozpadu i transformacji w Brytyjską Wspólnotę Narodów (Commonwealth). Kluczowe wydarzenia tego okresu obejmowały odzyskanie niepodległości przez Indie i Pakistan w 1947 roku. Ponadto, w 1949 roku Irlandia proklamowała republikę, co stanowiło kolejny znaczący krok w kierunku dekolonizacji i zmian w strukturze imperium. Te przemiany geopolityczne stanowiły wyzwanie dla brytyjskiej monarchii, a Jerzy VI musiał odnaleźć się w nowej rzeczywistości, gdzie tradycyjne wpływy Wielkiej Brytanii ulegały osłabieniu.

Zdrowie i śmierć

Przez całe swoje życie Jerzy VI zmagał się z silnym jąkaniem, co stanowiło dla niego poważne wyzwanie, szczególnie w kontekście publicznych wystąpień, które były nieodłączną częścią jego roli monarchy. Ta wada wymowy była źródłem dużego stresu, zwłaszcza po niespodziewanym objęciu tronu w 1936 roku. Król zmarł nagle we śnie 6 lutego 1952 roku w swojej rezydencji w Sandringham House, w wieku 56 lat. Bezpośrednią przyczyną jego śmierci był zator wieńcowy, będący wynikiem postępującej choroby nowotworowej płuc oraz problemów z układem krążenia. Jego ciało spoczęło w kaplicy św. Jerzego w zamku Windsor.

Jerzy VI w kulturze masowej

Postać Jerzego VI i jego osobista walka z wadą wymowy zyskały szerokie uznanie dzięki filmowi „Jak zostać królem” (The King’s Speech) z 2010 roku. Wielokrotnie nagradzana produkcja skupiła się na jego trudnościach z jąkaniem i relacji z logopedą Lionelem Logue. W rolę monarchy wcielił się brytyjski aktor Colin Firth, który za swoją kreację zdobył Oscara dla najlepszego aktora pierwszoplanowego. Film nie tylko ukazał osobiste zmagania króla, ale również podkreślił jego siłę charakteru i determinację w przezwyciężaniu trudności, co przyczyniło się do popularyzacji jego postaci i historii.

Ciekawostki z życia Jerzego VI

Jerzy VI, jako książę Yorku, prowadził aktywne życie sportowe. W 1926 roku wziął udział w turnieju tenisowym na Wimbledonie, występując w grze podwójnej. Jego podpis z 1945 roku widnieje na najważniejszych aktach państwowych, które formalnie zakończyły II wojnę światową, co podkreśla jego rolę w kluczowych momentach historii. Te drobne, lecz znaczące fakty dodają głębi portretowi monarchy, ukazując go nie tylko jako postać historyczną, ale również jako człowieka z pasjami i zaangażowaniem w sprawy państwowe.

Panowanie Jerzego VI, choć rozpoczęte w dramatycznych okolicznościach, charakteryzowało się niezłomnością w obliczu wojny i świadomością przemian geopolitycznych. Jego postać, dokumentująca walkę z trudnościami i oddanie służbie, pozostaje ważnym elementem historii brytyjskiej monarchii, a jego życie jest inspirującym przykładem przezwyciężania osobistych wyzwań w służbie narodowi.

Często Zadawane Pytania (FAQ)

Źródła:
https://pl.wikipedia.org/wiki/Jerzy_VI