Marlon Brando Jr., urodzony 3 kwietnia 1924 roku, był amerykańskim aktorem, którego wpływy na historię kina trudno przecenić. Zmarł 1 lipca 2004 roku, pozostawiając po sobie dziedzictwo jednego z najwybitniejszych artystów XX wieku. Na mocy swojej innowacyjnej gry aktorskiej, często określanej mianem „metody”, Brando zrewolucjonizował sposób pracy przed kamerą, wprowadzając naturalizm i głęboką psychologiczną analizę postaci. W swoim burzliwym życiu prywatnym doczekał się jedenaściorga dzieci, w tym synów Christiana i Cheyenne, których losy były szeroko komentowane. Jego kariera, trwająca sześć dekad, obfitowała w ikoniczne role, w tym pamiętnego Vito Corleone w „Ojcu chrzestnym” oraz Stanleya Kowalskiego w „Tramwaju zwanym pożądaniem”, za które zdobył dwukrotnie Oscara.
Choć jego najbardziej znane role często sugerowały włoskie korzenie, Marlon Brando Jr. urodził się w Omaha w stanie Nebraska i jego przodkowie pochodzili z Europy Północnej. Aktor czuł jednak silne przywiązanie do swoich irlandzkich korzeni. Wizerunek Johnny’ego Strablera z filmu „Dziki” (1953) stał się symbolem buntu młodego pokolenia i ikoną popkultury, definiującą pewien duch epoki. Jego wpływ na aktorstwo i kino jest niepodważalny, a jego prace nadal stanowią punkt odniesienia dla kolejnych pokoleń artystów.
Najważniejsze fakty:
- Wiek: Na lipiec 2004 roku Marlon Brando miał 80 lat.
- Żona/Mąż: Marlon Brando był trzykrotnie żonaty: z Anną Kashfi, Movitą Castanedą oraz Taritą Teriipaią.
- Dzieci: Aktor miał jedenaścioro dzieci.
- Zawód: Aktor, reżyser.
- Główne osiągnięcie: Zrewolucjonizował aktorstwo filmowe poprzez wprowadzenie „Metody” i naturalizmu; dwukrotny zdobywca Oscara.
Podstawowe informacje o Marlonie Brando
Marlon Brando Jr. urodził się 3 kwietnia 1924 roku w Omaha, w stanie Nebraska. Jego życie zakończyło się 1 lipca 2004 roku w Los Angeles, w Kalifornii, w wieku 80 lat. Choć wiele ról sugerowało jego włoskie pochodzenie, Brando nie miał włoskich korzeni; jego przodkowie pochodzili głównie z Niemiec, Holandii, Anglii i Irlandii. Aktor czuł głęboką więź ze swoimi irlandzkimi korzeniami, deklarując w 1995 roku, że nigdy nie czuł się tak bardzo „w domu” jak właśnie w Irlandii. Jego ikoniczny wizerunek z filmu „Dziki” (1953) stał się symbolem buntu i definiował ducha tamtej epoki.
Rodzina i życie prywatne Marlona Brando
Dzieciństwo Marlona Brando Jr. naznaczone było trudnymi relacjami rodzinnymi. Jego ojciec był handlowcem, a matka, aktorka teatralna, często nieobecna w domu, co doprowadziło do silnego przywiązania młodego Marlona do rodzinnej gospodyni. Jej odejście było dla niego traumatycznym przeżyciem, skutkującym długotrwałymi problemami z poczuciem porzucenia. Aktor miał dwie starsze siostry: Jocelyn, która również została aktorką, oraz Frances. Jego kuzynem był ceniony twórca filmów dokumentalnych, D. A. Pennebaker. Marlon Brando był trzykrotnie żonaty: z Anną Kashfi, Movitą Castanedą oraz Taritą Teriipaią, którą poznał na planie filmu „Bunt na Bounty”. Aktor doczekał się licznego potomstwa – jedenaściorga dzieci, w tym synów Christiana i Cheyenne, których tragiczne losy wzbudziły ogromne zainteresowanie mediów. Szczególną więzią Brando darzył Wally’ego Coxa, z którym przyjaźnił się od lat 30. XX wieku aż do śmierci Coxa w 1973 roku.
Relacje z rodzicami i dzieciństwo
Relacje Marlona Brando Jr. z rodzicami miały znaczący wpływ na jego dalsze życie. Wczesne doświadczenia, w tym nieobecność matki i silne przywiązanie do rodzinnej gospodyni, ukształtowały jego emocjonalność i sposób postrzegania relacji międzyludzkich, prowadząc do długotrwałych problemów z poczuciem porzucenia.
Rodzeństwo i bliscy krewni
Marlon Brando Jr. miał dwie starsze siostry: Jocelyn i Frances. Jego powiązania rodzinne sięgały również świata filmu dokumentalnego, gdyż jego kuzynem był D. A. Pennebaker.
Małżeństwa i związki
Życie uczuciowe Marlona Brando było złożone. Aktor trzykrotnie stawał na ślubnym kobiercu, a jego żonami były Anna Kashfi, Movita Castaneda oraz Tarita Teriipaiia.
Potomstwo i tragiczne losy dzieci
Marlon Brando był ojcem jedenaściorga dzieci. Szczególne zainteresowanie mediów wzbudzili jego syn Christian i córka Cheyenne, których historie naznaczone były tragedią.
Przyjaźń z Wallym Coxem
Jedną z najtrwalszych i najbardziej znaczących przyjaźni w życiu Marlona Brando była ta z Wallym Coxem, która trwała od dzieciństwa aż do śmierci Coxa w 1973 roku.
Kariera zawodowa Marlona Brando
Kariera Marlona Brando Jr. to pasmo innowacji i niezapomnianych ról, które na trwałe odmieniły kino. Jego edukacja aktorska pod okiem Stelli Adler w Nowym Jorku w latach 40. XX wieku, gdzie zgłębiał system Stanisławskiego, położyła podwaliny pod jego unikalny styl. Brando zadebiutował na nowojorskiej scenie w 1944 roku w dramacie „I Remember Mama”. Prawdziwy przełom nastąpił jednak w 1947 roku dzięki roli Stanleya Kowalskiego w sztuce Tennessee Williamsa „Tramwaj zwany pożądaniem”, która wyniosła go do rangi gwiazdy i zrewolucjonizowała styl aktorstwa w Hollywood, wprowadzając naturalizm i tzw. „Metodę” do kina. Jego debiut filmowy miał miejsce w 1950 roku w obrazie „The Men”, gdzie wcielił się w postać sparaliżowanego weterana wojennego, spędzając miesiąc w szpitalu dla weteranów, aby jak najlepiej przygotować się do roli. W swojej karierze Brando spróbował również sił jako reżyser, tworząc western „Dwa oblicza zemsty” (One-Eyed Jacks) w 1961 roku. Po okresie słabszych występów, aktor zaliczył spektakularny powrót w latach 70. rolą Vito Corleone w kultowym „Ojcu chrzestnym” (1972), a następnie zagrał w głośnym i kontrowersyjnym filmie „Ostatnie tango w Paryżu” (1973). Jego karierę zamykają występy w produkcjach takich jak „Wyspa doktora Moreau” (1996) oraz „Rozgrywka” (2001).
Edukacja aktorska i wpływ Stelli Adler
Kształcenie aktorskie Marlona Brando Jr. pod okiem Stelli Adler w Nowym Jorku w latach 40. XX wieku, oparte na systemie Stanisławskiego, stanowiło fundament jego przyszłego stylu gry.
Debiut sceniczny na Broadwayu
Marlon Brando Jr. po raz pierwszy zadebiutował na nowojorskiej scenie w 1944 roku w dramacie „I Remember Mama”, co otworzyło mu drogę do kariery filmowej.
Przełomowa rola w „Tramwaju zwanym pożądaniem” i wprowadzenie „Metody”
Rola Stanleya Kowalskiego w sztuce „Tramwaj zwany pożądaniem” (1947) była punktem zwrotnym w karierze Brando, wprowadzając naturalizm i tzw. „Metodę” do kina i rewolucjonizując styl aktorstwa.
Debiut filmowy i przygotowanie do roli
W filmie „The Men” (1950) Marlon Brando Jr. wcielił się w postać sparaliżowanego weterana, spędzając miesiąc w szpitalu dla weteranów, aby jak najlepiej przygotować się do roli.
Reżyseria – „Dwa oblicza zemsty”
W 1961 roku Marlon Brando Jr. samodzielnie wyreżyserował western „Dwa oblicza zemsty” (One-Eyed Jacks), co stanowiło ważny etap w jego artystycznej drodze.
Powrót w latach 70. – „Ojciec chrzestny”
Spektakularny powrót Marlona Brando w latach 70. nastąpił dzięki roli Vito Corleone w kultowym „Ojcu chrzestnym” (1972), za którą zdobył drugiego Oscara.
Kontrowersyjne role – „Ostatnie tango w Paryżu”
W 1973 roku Marlon Brando zagrał w odważnym i budzącym kontrowersje filmie „Ostatnie tango w Paryżu”, potwierdzając swoje mistrzostwo w portretowaniu złożonych postaci.
Ostatnie role w karierze
Do ostatnich znaczących ról Marlona Brando Jr. zaliczają się występy w filmach „Wyspa doktora Moreau” (1996) i „Rozgrywka” (2001).
Nagrody i osiągnięcia Marlona Brando
Marlon Brando Jr. jest rekordzistą pod względem liczby zdobytych nagród i nominacji, co świadczy o jego wybitnym talencie i wpływie na przemysł filmowy. Jego dorobek obejmuje dwie statuetki Oscara, dwa Złote Globy, nagrodę festiwalu w Cannes dla najlepszego aktora oraz trzy brytyjskie nagrody BAFTA. W 1979 roku otrzymał również nagrodę Emmy za rolę w miniserialu „Roots: The Next Generations”. Łącznie Brando był nominowany do nagrody Akademii aż osiem razy, a jego nominacje obejmowały tak różnorodne role, jak te w filmach „Tramwaj zwany pożądaniem”, „Viva Zapata!”, „Juliusz Cezar”, „Sayonara” czy „Sucha biała pora”. Te zaszczyty potwierdzają jego wszechstronność i nieustającą pozycję jako jednego z najważniejszych aktorów swojego pokolenia.
Oscary i nominacje do Oscara
Marlon Brando Jr. zdobył dwie statuetki Oscara: w 1954 roku za rolę dokera w filmie „Na nabrzeżach” i w 1972 roku za kreację Vito Corleone w „Ojcu chrzestnym”. Był nominowany do tej nagrody łącznie osiem razy.
Złote Globy
W bogatym dorobku Marlona Brando Jr. znajdują się również dwa Złote Globy, prestiżowe nagrody przyznawane przez Hollywood Foreign Press Association.
Nagroda w Cannes
Marlon Brando Jr. został uhonorowany nagrodą festiwalu w Cannes dla najlepszego aktora, co stanowi dowód jego międzynarodowego uznania.
Nagrody BAFTA
Brytyjskie nagrody BAFTA trzykrotnie doceniły talent Marlona Brando Jr., podkreślając jego głęboki wpływ na kino brytyjskie i międzynarodowe.
Nagroda Emmy
Marlon Brando Jr. zdobył również nagrodę Emmy za rolę w miniserialu „Roots: The Next Generations” z 1979 roku, co świadczy o jego wszechstronności.
Filantropia i aktywizm Marlona Brando
Marlon Brando Jr. aktywnie angażował się w walkę o prawa obywatelskie i prawa rdzennych Amerykanów, wykorzystując swoją popularność do zwracania uwagi na problemy społeczne. Jego najbardziej znanym aktem sprzeciwu był protest na gali Oscarów w 1973 roku, kiedy to odmówił przyjęcia nagrody za rolę w „Ojcu chrzestnym”, a zamiast niego na scenie pojawiła się aktywistka Sacheen Littlefeather, protestując przeciwko dyskryminującemu przedstawianiu Indian w filmach.
Walka o prawa mniejszości i rdzennych Amerykanów
Marlon Brando Jr. był gorącym orędownikiem praw obywatelskich i praw rdzennych Amerykanów, aktywnie angażując się w działania na rzecz równości i sprawiedliwości społecznej.
Wykorzystywanie sławy do zwracania uwagi na niesprawiedliwość społeczną
Brando świadomie wykorzystywał swoją popularność do podnoszenia ważnych tematów społecznych, inspirując innych do działania i refleksji.
Protest na gali Oscarów i Sacheen Littlefeather
Gest Marlona Brando Jr. na gali Oscarów w 1973 roku, kiedy to protestował przeciwko dyskryminacji rdzennych Amerykanów, stał się ważnym symbolem walki o ich prawa.
Kontrowersje i problemy osobiste
Marlon Brando Jr. był postacią budzącą wiele kontrowersji, znaną z trudnej współpracy na planie i ekscentrycznego zachowania. Wywoływał również dyskusje swoimi wypowiedziami na temat wpływów żydowskich w Hollywood. Ostatnie dwie dekady jego życia były naznaczone problemami z zaburzeniami nastroju oraz nadwagą, a także licznymi procesami sądowymi związanymi z tragicznymi losami jego dzieci.
Trudna współpraca na planie i korzystanie z tablic z podpowiedziami
Marlon Brando Jr. często odmawiał uczenia się kwestii na pamięć, preferując korzystanie z tablic z podpowiedziami (cue cards), co, według niego, pozwalało na bardziej naturalną grę aktorską.
Kontrowersyjne komentarze na temat Hollywood
Wypowiedzi Marlona Brando Jr. na temat rzekomych wpływów żydowskich w Hollywood budziły sprzeciw i dyskusje, podkreślając złożoność jego poglądów.
Problemy osobiste – zaburzenia nastroju i nadwaga
Ostatnie lata życia Marlona Brando Jr. były naznaczone zmaganiami z zaburzeniami nastroju i znacznym przyrostem wagi.
Batalie prawne związane z dziećmi
Życie osobiste Marlona Brando Jr. było naznaczone tragediami związanymi z jego dziećmi, co doprowadziło do licznych procesów sądowych.
Zdrowie i młodość
Podczas nauki w akademii wojskowej, Marlon Brando Jr. doznał kontuzji kolana podczas gry w futbol amerykański, co spowodowało uznanie go za niezdolnego do służby wojskowej. W młodości był również problematycznym uczniem, co doprowadziło do jego wydalenia z Libertyville High School oraz Shattuck Military Academy.
Kontuzja sportowa a służba wojskowa
Kontuzja kolana doznana podczas gry w futbol amerykański w akademii wojskowej uniemożliwiła Marlonowi Brando Jr. odbycie służby wojskowej.
Ciekawostki
Marlon Brando Jr. był właścicielem polinezyjskiego atolu Tetiʻaroa, który obecnie przekształcony jest w luksusowy ekologiczny kurort „The Brando Resort”. Uznaje się go za jednego z najbardziej wpływowych aktorów w historii kina, a jego kariera, trwająca sześć dekad, znacząco kształtowała współczesne aktorstwo filmowe.
Problematyczny uczeń i wydalenie ze szkół
Marlon Brando Jr. został wydalony z Libertyville High School i Shattuck Military Academy z powodu złego zachowania i niesubordynacji.
Praca fizyczna przed sławą
Zanim Marlon Brando Jr. zdobył światową sławę, imał się różnych prac fizycznych, w tym pracy jako kopacz rowów.
Podejście do Lee Strasberga i własnych nauczycieli
Marlon Brando Jr. publicznie dystansował się od Lee Strasberga, uznając Stellę Adler i Elię Kazana za swoich jedynych prawdziwych nauczycieli.
Własna wyspa i ekologiczny kurort
Marlon Brando Jr. był właścicielem polinezyjskiego atolu Tetiʻaroa, na którym obecnie znajduje się luksusowy ekologiczny kurort „The Brando Resort”.
Wpływ na historię kina i długowieczność kariery
Marlon Brando Jr. jest powszechnie uznawany za jednego z najbardziej wpływowych aktorów w historii kina, a jego kariera, trwająca sześć dekad, znacząco ukształtowała współczesne aktorstwo filmowe.
Podsumowując, Marlon Brando Jr. pozostaje ikoną kina, której rewolucyjne podejście do aktorstwa i głębokie zaangażowanie społeczne na zawsze odmieniły oblicze sztuki filmowej i stanowią trwałą inspirację dla kolejnych pokoleń twórców i widzów.
Często Zadawane Pytania (FAQ)
Czemu Marlon Brando nie przyjął Oscara?
Marlon Brando nie przyjął Oscara w proteście przeciwko traktowaniu rdzennych Amerykanów przez Hollywood. W jego imieniu odmowę przyjął Sacheen Littlefeather.
Na co chorował Marlon Brando?
Pod koniec życia Marlon Brando zmagał się z licznymi problemami zdrowotnymi, w tym z cukrzycą, chorobami serca oraz problemami z oddychaniem. Jego stan wymagał stałej opieki medycznej.
Ile lat miał Marlon Brando w Ojcu Chrzestnym?
W momencie kręcenia „Ojca Chrzestnego”, Marlon Brando miał 47 lat. Premiera filmu miała miejsce w 1972 roku.
Ile Oscarów zdobył Marlon Brando?
Marlon Brando zdobył dwa Oscary. Pierwszego za rolę w filmie „Na nabrzeżach” i drugiego za kreację Vito Corleone w „Ojcu Chrzestnym”.
Źródła:
https://en.wikipedia.org/wiki/Marlon_Brando
